Patron

Patron

Jerzy Ossoliński

Jerzy Ossoliński urodził się w Sandomierzu 15 grudnia 1595 roku. Jako dziewięcioletni chłopiec został  oddany  na naukę do jezuitów w Pułtusku a później Grazu. Do roku 1616 uczył się na europejskich uniwersytetach zwiedzając kolejne kraje i miasta w Europie Zachodniej. Po powrocie do kraju rozpoczął swą służbę na dworze królewskim. Związał się wówczas z królewiczem Władysławem pozostając u jego boku aż do śmierci przyszłego króla. Odbył z nim wyprawę wojenną do Moskwy po koronę carską. Kariera Jerzego Ossolińskiego przez następne lata przebiegała błyskotliwie. Dał się poznać jako znakomity mówca swej epoki, ambitny polityk, wytrawny dyplomata szczególnie w powierzanych mu poselstwach i negocjacjach z obcymi dworami oraz jako obrońca katolicyzmu. W 1620 roku ożenił się z Izabelą Daniłowicz, wówczas jedną z najlepszych partii w Rzeczpospolitej. Otrzymał wtedy od ojca Ossolin, a po jego śmierci Klimontów.
Od momentu wstąpienia Władysława IV na tron w 1632 roku Ossoliński sukcesywnie piął się po szczeblach kariery dworskiej, aby w roku 1643 objąć urząd kanclerza wielkiego koronnego, najwyższy urząd świecki w Rzeczpospolitej. W 1648 roku, z chwilą śmierci Władysława IV,  słabnie jego pozycja jako polityka. W 1648 roku umiera jego jedyny syna a później  bratanek, za którego uważał się odpowiedzialny.  Załamany Jerzy Ossoliński umiera 9 sierpnia 1650 roku w wieku 55 lat. 

 Majątek  Jerzego Ossolińskiego

W Ossolinie wystawił renesansową rezydencję a niedaleko niej kaplicę zwaną dziś Betlejem. Jego największym przedsięwzięciem budowlanym było jednak wzniesienie w latach 1639-1642 swego pałacu w Warszawie. 

Jerzy Ossoliński jako fundator

  • W Klimontowie wspomógł ukończenie klasztoru dominikanów i wystawiał w pobliżu nowy kościół- kolegiatę.
  • W Częstochowie w Klasztorze Jasnogórskim ufundował hebanowy ołtarz.
  • Wspierał klasztor Karmelitek Bosych w Warszawie.
  • Był współfundatorem  Kościoła Jezuitów w Bydgoszczy oraz Klasztoru Kamedułów pod Warszawą.